Verblijf op Palawan

De eerste trip werd dus de City Tour (op vrijdag). Het woord 'City' is wel heel ruim te interpreteren want meer dan 80 km verder spreken ze nog altijd van 'City'. We werden gewoon met een 'van' (camionette vr personenvervoer) opgehaald in het hotel (nog nooit gezien hier). We maakten halt aan enkele mooie bezienswaardigheden met als toppers het bezoek aan de Crocodile Farm en Hirwig Prison (een gevangenis zonder tralies). Op beide plaatsen een mooi souvenier gekocht, zijnde een T-shirt. Die T-shirt van de gevangenis was wat de gevangen zelf moesten dragen. Achteraf bleek het dat ze die eigenlijk niet mogen verkopen, maar goed heb dan toch een unieke T-shirt !

Op zaterdag deden we 'Island hopping', met een visserbootje van het ene zeer klein en onbewoond eilandje naar het andere, met tussendoor wat snorkelen en genieten van een lekkere klaargemaakte lunch op een unieke locatie. Echt om te smullen, letterlijke en figuurlijk dus. Na de middag op Snake Island sloeg het noodlot echter toe. Andy werd aangevallen door een inktvis. Ook Beverly deelde in de klappen (zij werd geraakt aan de schouder, Andy had de grootste brok met wonden rond zijn knie en handen). Hij kon nog met moeite de kant bereiken. Blijkbaar is dat een ondraaglijke pijn, net zoals er onnoemlijk veel naalden constant prikken. De pijn bleef duren ondanks enkele hulpmiddeltjes en zo moesten we deze trip vervoegd onderbreken. Toen we na een goed half uur terug aan wal waren was de pijn al verbeterd, waardoor een dokter uiteindelijk niet meer nodig was. De wonden zullen nog wel efkes zichtbaar blijven. Ik had al eens vermeld dat toerisme hier nog onbekend was, maar vandaag waren we toch wel getuigen van 3 soorten toerisme : eco-toerisme (Palawan is bekend hiervoor en veel Filippijnen komen hiervoor naar hier), massatoerisme (Island hopping is ook populair bij de Filippijnen, massa is echter nog niet de grote massa, maar toch al groepen) en ramptoerisme (toen Andy werd aangevallen kwamen alle aanwezigen kijken naar hem en ging er later niemand meer in het water).

Gisteren, zondag deden we dan dé uitstap : het bezoek aan de 'Underground River'. Met zijn 8,2 km lengte is dit de langste bevaarbare ondergrondse rivier ter wereld. Bovendien staat het ook op de lijst om als natuurwonder te worden opgenomen. Vooraf werd het een 80 km lange trip door het middengebergte, op de plaatselijke High Way (vergelijkbaar met een provinciebaan bij ons, maar met hier en daar zonder wegdek). Het was eigenlijk één lange 'roller coaster' rit, met een chauffeur die echt scheurde, ook in de bochten en bergafwaarts. Vermits het daar in de buurt was pikten we ook een boottochtje mee langs de mangroven. Deze uitstap werd dan ook opnieuw een unieke belevenis !!
Meer info over de ondergrondse rivier vind je hier : http://www.new7wonders.com/community/en/new7wonders/new7wonders_of_nature/puerto_princesa_underground_river
Neem een kijkje en breng ook uw stem uit !

Vandaag, maandag stond de Dolphine Tour (met een boot op zoek naar dolfijnen), echter de schipper had zich overslapen. We zoeken momenteel nog naar een alternatief. Later dus meer.

En ja, in tegenstelling tot vele andere plaatsen is er hier ook een nachtleven. Live bands die optreden op een stemmig terrasje, karaoke-bars, praat- en eetcafés met tv's (zelfs reuzengroot scherm), enz.